Voor verschillende opdrachtgevers schrijf ik verhalen over (intern) toezicht, zoals voor Managementboek

‘Commissaris loopt steeds meer persoonlijk risico’

Voor veel mensen is commissaris een erebaan. Frank Peters, auteur van Reputatiemanagement voor commissarissen en toezichthouders, waarschuwt: bezint eer ge begint. In deze tijd van polarisatie en toenemende druk op bedrijven en organisaties – én op de RvC (*) – loopt een commissaris (*) steeds meer persoonlijk risico.  
Tekst: Lisette Vos

Van commissarissen wordt steeds meer verwacht. Hoe verklaar je dat?  ‘De druk vanuit de omgeving op bedrijven en maatschappelijke organisaties neemt toe. Belanghebbenden verwachten meer, zijn kritischer. Als een bestuurder er niet uitkomt of geen actie onderneemt, weten zij de commissaris steeds beter te vinden. Dat geldt ook voor de media. De druk op de RvC neemt dus ook toe. Daarnaast wordt de werkgeversrol van de RvC steeds prominenter. Neem het vertrek van Marc Overmars bij Ajax en van Ivo ten Hove bij toneelgroep ITA. Bij grensoverschrijdend gedrag van de bestuurder moet de RvC ingrijpen. Het intern toezicht is uiteindelijk eindverantwoordelijk. De RvC moet zich verantwoorden naar de buitenwereld, transparant zijn. Op de website van de organisatie is zo te achterhalen wie de RvC-leden zijn. Dat was vroeger echt anders.’ 

Commissaris is geen erebaan meer, zeg je. ‘Het is geen hobby meer, maar een serieus vak. Governancecodes van het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties stellen steeds strengere eisen aan het toezicht. Je moet als commissaris verstand hebben van actuele vraagstukken, zoals grensoverschrijdend gedrag, cybersecurity en geopolitiek. Je wordt steeds vaker rechtstreeks aangesproken. Mag het bedrijf waar jij toezicht op houdt nog in Rusland zaken doen? Daar moet je wat van vinden.’

De reputatie van hét intern toezicht staat er niet goed voor. ‘Het toezicht staat op te grote afstand van de organisatie. De RvC staat vaak niet op als het nodig is en verwacht wordt, toont geen leiderschap. Met die kritiek ben ik het zeer eens. Een crisis is een toetsmoment. Hoe handelt de RvB of directie? Maar ook: wat doet de RvC, waren de leden op de hoogte van wat er speelde, spraken ze hierover al eerder met de directie? Dat gaat niet altijd goed, zoals we in de media lezen, en dat straalt af op de reputatie van hét toezicht.’

Lees verder op de website van Managementboek